ECEM ERKEK’İN YAZIP OYNADIĞI ‘KARA KIZ’IN BASIN BULUŞMASI GERÇEKLEŞTİ!

Yapımını BKM’nin üstlendiği, Ecem Erkek’in yazıp oynadığı, Meltem Bozoflu’nun yönettiği tek kişilik şarkılı oyun ‘Kara Kız’ın basın buluşması gerçekleşti. 90’lı yılların mahalle kültürünü, aile ilişkilerini ve büyüme hikayelerini mizah ve müzikle bir araya getiren oyun, geleneksel bir ailede büyüyen bir kızın kahkahası bol dünyasını sahneye taşıyor.

‘Çok tanıdık bir kara kız seyredeceksiniz’

Kendi yazıp oynadığı ilk tek kişilik oyunu ‘Kara Kız’ için kameralar karşısına geçen Ecem Erkek, basın mensuplarının sorularını yanıtladı ve duygularını paylaştı.

Ecem Erkek: Kendi yazdığım bir oyun bu benim. Daha doğrusu yıllar önce bir şeyler yazmaya başladım ben ama zamanındaki özgüven eksikliği sebebiyle bunun hiçbir zaman seyredilebilir olduğuna inanmadım. Dedim ki ben yazayım ama hiç durmayayım. Yazmak iyi bir şey… Yazdım, biriktirdim. Bir sürü şeyle alakalı… Çocukluğumla ilgili, ilişkilerle ilgili, işle ilgili, İstanbul’a gelmekle ilgili, Ankara’da bir çocuk olmakla ilgili bir sürü şey yazdım zamanında. Ama dediğim gibi bunun seyredilebilir bir şey olduğuna hiçbir zaman inanmadım.

Ta ki 2025 Ekim ayına kadar. Dedim ki ben oyun yapmak istiyorum ya, ben oyun oynamak istiyorum. Güldür Güldür sahnesi bambaşka bir yer. Orada zaten her hafta bambaşka oyunlar oynuyoruz ama ben tek başıma anlatmak istediklerimi kendi cümlelerimle anlatabileceğim bir oyun yapmak istiyorum, dedim. Şimdi çok kolay anlatıyorum ama bunlar altı ayımı falan aldı.

Ve ortaya çok tatlı, çok şirin… benim içime çok sinen bir oyun çıktı. Seyirciyle buluştu. Altı Nisan’da prömiyerimiz vardı. Seyirciden çok güzel tepkiler aldık. Bence çok güzel, çok tatlı ve çok tanıdık bir oyun oldu. O sebeple çok içime sindi. Herkesi bekliyorum, gelin.

Ankara’da doğdum, büyüdüm ben ve bir gecekondu mahallesinde büyüdüm. Benim akrabalarımın evleri de Ankara’da gecekondu mahallelerindeydi. Dolayısıyla çok güzel bir mahalle kültürünün içerisinde büyüdüm. Bunları çocukken ve ergenken yaşarken tabii bunu kendimize dert ediyorduk. ‘Ya niye biz binada oturmuyoruz, ya bizim evimiz niye sobalı?’

O zamanlar üzülüp dert ettiğimiz şeyler, bu yaşıma geldiğimde aslında uzaktan baktığımda o kadar da dert edilecek şeyler değilmiş. Hatta iyi ki ben o sobalı evde büyümüşüm, iyi ki o gecekondu mahallesinde büyümüşüm. Eğer ben istediğim hayatta büyüseydim, yani bir apartman dairesinde, kaloriferli bir evde, istediğim o bale kursuna gitseydim, eğer bugün bu oyunu yazamaz, kimseyle de buluşturamazdım.

Şu an şükrediyorum, dua ediyorum; iyi ki ben o mahallede büyümüşüm, ben iyi ki o okula gitmişim ve iyi ki o sobalı evde büyümüşüm. Bunlar zamanında acı şeyler gibi görünse de aslında beni besleyen ve büyüten şeylermiş. Tam olarak öyle bir şey anlatıyor oyun. Yani mahalle kültürü… sokağın ortasında halı yıkadığımız o yıllar, annelerimizin yün çırptığı, sobaların kurulduğu, on kişi on beş kişi toplanıp mahalle okuluna gittiğimiz… O zamanları anlattığım için de insanlara çekici ve sıcak geliyor. Aslında çok tanıdık bir kara kız seyredeceksiniz.

Ankara gibi bir yerde doğup büyümüş bir insan olarak İstanbul’a geldiğimde çok kalabalık olması ve herkesin acelesinin olması beni çok zorlamıştı. Ankara’da her şey o kadar saatli ve herkesin acelesi olmayan bir yer ki… İstanbul’a geldiğimde herkes koşturuyor. Her şeye koşturuyor; taksiye, metrobüse, vapura, oraya buraya… Herkes bir yere yetişmeye çalışıyor. O zaman ben bu hızla yetişebilecek miyim, ayak uydurabilecek miyim diye çok endişelenmiştim ama maşallah ben de iyi koşuyorum şu an.

‘Kara Kız’, küçükken pembeler içinde büyüyen prenseslerin değil; pazardan alınmış yün elbisesi, altında taytı, ayaklarında patiğiyle annesinin altın gününde göbek atan bir kızın hikayesini anlatıyor.

‘Kara Kız’ sezon boyunca sahnelenmeye devam edecek.

Oyun takvimi:

NİSAN
17 Nisan Cuma – Caddebostan Kültür Merkezi Büyük Salon
27 Nisan Pazartesi – Maximum Uniq Box

MAYIS
5 Mayıs Salı – Beşiktaş Kültür Merkezi
22 Mayıs Cuma – Zorlu Psm Turkcell Platinum Sahnesi